online
We hebben 26 gasten online
Enquete
Zou u KID overwegen als uw man onvruchtbaar was
 
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterVandaag12
mod_vvisit_counterGisteren26
mod_vvisit_counterDeze week12
mod_vvisit_counterVorige week191
mod_vvisit_counterDeze maand726
mod_vvisit_counterVorige maand810
mod_vvisit_counterTotaal126041

Online (20 minuten geleden): 1
Jouw IP: 54.224.230.51
,
datum: 24 - 09 -2017 tijd: 10:28
Welkom op kiddroom.nl. Laatste update-11-12-2014 om 11.00. Kiddroom wenst u fijne feestdagen en een hoopvol 2015 toe.Wij zijn bezig met een geheel vernieuwde website.

Wist u dat

 

wist u dat
Dat rond 1970 in Nederland de eerste spermabanken zijn geopend

Dat er in Nederland rond 1990 +/- 21 spermabanken      

De uitleg van de wet in klein

Hoeveel kinderen de donor toen zelf hadDe wet van 25 april 2002,behoudende regels voor de bewaring,het beheer en de verstrekking van gegevens van donoren bij kunstmatige donor bevruchting treedt met ingang van 1 juni 2004 volledig in werking. Vanaf 1juni kunnen de gegevens van de donor worden opgevraagd en is de anonimiteit van de donor van donaties na die datum niet meer gewaarborgd.In een centraal register worden de volgende gegevens bewaard. Van de vrouw de persoonsgegevens en datum behandeling. En van de donor de medische gegevens,fysieke en sociale gegevens en persoonsgegevens. Het beheer van het register ligd bij de Stichting Donorgevens Kunstmatige Bevruchting. Uitelijk 60 weken nadat de kunstmatige bevruchting heeft plaatsgevonden dienen de gegevens aan de Stichting Donorgegevens K.B. toegezonden te worden Deze verplichting vervalt indien vaststaat dat als gevolg van de kunstmatige bevruchting geen kind is geboren. Voor uitgebreidt uitleg van deze wet zie de link donoren.

 

Welke gegevens kan ik als ouder(s) opvragen

Als uw kind jonger dan 12 jaar is,kunt u als ouder donorgevens bij ons opvragen. Aan ouders mogen wij alleen fysieke en sociale gegevens verstrekken.

Fysieke gevens zijn:lichaamslengte,gewicht,huidskleur,kleur ogen en huidskleur

Sociale gegevens zijn:burgelijke staat,gezinssamenstelling:aantal kinderen,opleiding,beroep en karakterkenmerken,zoals verlegen,creatief,ernstig,sociaal,ect. Deze karakterkenmerken heeft de donor zelf aangegeven.

Bron:CIBG

 

Ik ben geboren uit een bevruchting na 1 juni 2004.Welke donorgevens kan ik vanaf mijn 12e opvragen?

Hoe de donor er ongeveer uitzag;lengte en gewicht,huidskleur,en de kleur ogen en haar

Of de donor getrouwd was of samenwoonde,of vrijgezel was of gescheiden

Wat voor soort persoon het is:verlegen,humeurig,ijdel,creatief,emotioneel,precies,enrnstig,sociaal,braaf,macho,enzovoort. De donor heeft zichzelf aan de hand van ruim dertig eigenschappen beschreven.

Welke opleiding en beroep de donor had

Deze gegevens zijn verzameld op het moment dat de donor zich aanmelde als donor. Het kan dus zijn dat die gegevens nu niet meer kloppen. Als jij nu twaalf ben,zijn de gegevens in ieder geval twaalf jaar oud en mischien nog wel ouder. Het kan zijn dat je ook zelf ideeen hebt hoe de donor eruitziet of wat voor soort persoon het is. Bedenk wel dat het heel anders kan zijn dan je mischien denkt. Als je gevens op opvraagt bij CIBG van de donor,zullen we in ieder geval doorgeven aan je ouders. Als je dat niet wilt,kunnen we helaas geen informatie over de donor geven.

Bron:CIBG

 

Ik ben geboren uit een bevruchting na 1 juni 2004.welke gevens kan ik vanaf mijn 16e opvragen.

Kinderen van 16 jaar en ouder kunnen de fysieke en sociale gevens,maar ook de persoonsgegevens van de donor opvragen.De persoonsgevens zijn:

Voor en achternaam

Geboortedatum

Adres en woonplaats(zo recent mogelijk)

Bron:CIBG

 

Wie kan nog meer gegevens van de donor opvragen?

Ook de huisarts van uw kind kan donorgevens opvragen. Het gaat daarbij alleen om medische gegevens,bijvoorbeeld erfelijke gevens of de bloedgroep

Bron:CIBG

Voor info over donorgevens kunt u dat bij www.cibg.nl opvragen

 

 

Op 18 juni 1993 is voor het eerst een voorstel van wet aangeboden aan de Tweede Kamer op het gebied van donorgegevens kunstmatige inseminatie, op het initiatief van de toenmalige Minister van Justitie (E.M.H. Ballin) en de Staatssecretaris van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur (H.J. Simons)

 

Bij Besluit van 3 december 2003 heeft Minister van Justitie J.P.H. Donner bepaalt dat de Wet met ingang van 1 januari 2004 in werking zal treden

 

De grootste spermabank in Denemarken staat. Is opgericht door Ole Shou en een donorbestand heeft van +/- 250 donoren. Ze hebben in 2006 een hoogtepunt bereikt met 12.000 geboortes in 50 verschillende landen

 

De stichting donorgevens kunstmatige bevruchting is op 23 juli 2003 opgericht door Minister van Justitie J.P.H. Donner en Staatssecretaris van VWS C.I.J.M. Ross-van Dorp..

 

Dat er in 1953 de techniek werdt uitgevonden om sperma lang te bewaren

 

Dat er in 1960 de eerste menselijke zaadcellen werden ingevroren

 

Dat er in 1963 de eerste spermabanken op werden gezet in de VS en Japan

 

Dat er in 1973 de eerste spermabanken in Frankrijk werden geopend

 

Sinds juni 2004 de nieuwe wet donorgevens kunstmatige bevruchting van kracht is

 

Dat op 27 december 1971 in New York de eerste spermabank is geopend

 

ICSI is een techniek die door dokter Gian Pierlo Palermo werd ontwikkeld aan de Vrije Universiteit te Brussel,Belgie. Rond 2005 zijn er wereldwijd al meer dan 400.000 kinderen geboren na bevruchting via ICSI

 

Dat in 1978 de eerste reageerbuisbaby is geboren in Engeland

 

Dat op 15 mei 1983 twee minuten voor 12 de eerste IVF baby werdt geboren in het Dijkzigtziekenhuis in Rotterdam.

 

Dat in 1956 adoptie wettelijk geregeld werdt in Nederland

 

Wat is IVF (in vitro fertilisatie)

Na een goede stimulatie van de follikels wordt een eicelpunctie uitgevoerd. De eicellen worden in het laboratorium in een schaaltje gemengd met voorbereid sperma(inseminatie en dan in een broedstoof(incubator) geplaats. De incubator zal de kweekvloeistof op de juiste temperatuur en zuurtegraad houden. Doordat de beste zaadcellen zich door een techniek in de onmiddelijke nabijheid bevinden van de eicellen,duurt het gewoonlijk niet lang voordat een zaadcel zich door de eischaal gewerkt heeft en de eicel bevrucht heeft. Als alles naar wens gaat zal een groot deel van de eicellen bevruchten.Indien er helemaal geen of slechts zeer weinig eicellen bevrucht zijn,kan dit wijzen op een probleem met de eicellen,de zaadcellen of beiden. Dit is steeds teleurstellend nieuws,maar de info kan gebruikt werderom de volgende cyclus een andere meer ingewikkelde techniek te proberen. Na de bevruchting worden de embryo's regelmatig gecontroleerd om te zien of de embryonale ontwikkeling normaal is. Gewoonlijk worden op de tweede of derde dag na de eicelpunctie 1 tot 2 embryo,s teruggeplaats in de baarmoederholte. Dit wordt embryotransfer genoemd. Het is een eenvoudige en pijnloze procedure waarbij in de baarmoederhals een klein buisje(katheter)tot in de baarmoederholte wordt gebracht zodat de embryo,s hier in een kleine hoeveelheid kweekvloeistof kunnen getransfeerd worden.In de baarmoederholte ontwikkelen de teruggeplaatste embryo,s zich verder tot ze groot genoeg zijn om door de eischaal te breken en zich te nestelen in het baarmoederslijmvlies. De embryo,s die niet worden teruggeplaats worden ingevroren indien er tenminste geen tekens zijn van ernstige stoornissenin de embryonale ontwikkeling. De ingevroren embryo"s kunnen dan later ontdooid en teruggeplaatst worden

 

Wat is IVM ( In Vitro Maturatie)

In vitro maturatie (IVM) is een nieuwe vorm van kunstmatige voortplantingstechniek.
Bij deze methode worden onrijpe eicellen uit de eierstokken gehaald middels een punctie. Deze eicellen worden in ongeveer 30 uur in het laboratorium tot rijping gebracht voordat zij worden bevrucht door middel van IVF of ICSI.
Het voordeel van deze techniek is dat de vrouw hierbij geen hormonale stimulatie van de eierstokken hoeft te ondergaan. Hierdoor is de behandeling voor de vrouw minder belastend en het risico van ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS, algemeen bekend als overstimulatie) is afwezig.
IVM is daarmee met name geschikt voor patienten die een verhoogd risico op OHSS hebben, zoals patienten met het polycysteus ovarium syndroom (PCOS).
In Nederland wordt IVM op dit moment nog nauwelijks toegepast. Wereldwijd zijn er naar schatting 1100 kinderen geboren na deze techniek. De eerste IVM-zwangerschap werd in 1991 gerapporteerd. De laatste jaren is de efficientie van IVM toegenomen. In centra met ervaren behandelaars is het percentage levendgeborenen per cyclus bijna 15%.De beroepsverenigingen van gynaecologen (NVOG) en klinisch embryologen (KLEM) hebben recent besloten IVM in Nederland te introduceren, in het kader van wetenschappelijk onderzoek.

BRON .FREYA

 

Wat is ICSI (intracytoplasmatic sperm-injection)

In gevallen van ernstige afwijkingen van het spermabeeld bied IVF dikwijls geen oplossing.Hoewel door de voorbereiding van het sperma bij IVF alleen de beste zaadcellen worden gebruikt,kunnen bij sommige mannen zelfs deze beste zaadcellen niet goed genoeg zijn om op eigen kracht door de eischaal te komen.Ook wanneer er een zeer slechte bevruchting was van de eicellen in een vorige IVF -cyclus lijkt het weinig zinvol om door te gaan met IVF.In deze gevallen kan ICSI soms een oplossing zijn.Het principe van ICSI bestaat dat met behulp van een heel verfijnde microscoop 1 zaadcel rechtstreek in elk eicel wordt geinjecteerd via een ultrafijne glazen injectienaald.Na de zaadcelinjectie moet het erfelijke materiaal in de kop van de zaadcel nog vrijkomen en zich vermengen met dat van een eicel.Wanneer dat niet gebeurt,is de bevruchting niet volledig.Met andere woorden,de zaadcel injectie is een eerste stap in de bevruchting,maar die is slechts beeindigd wanneer er versmelting is van erfelijk materiaal van man en vrouw.Dat is een voorwaarde voor een normale embryo-ontwikkeling.Een zaadcel injectie is dus geen garantie voor het verkrijgen van embryo's Na de zaadcelinjectie verloopt de rest zoals bij IVF

 

Wat is IUI (intra-uteriene inseminatie)

Dit wil dus zeggen dat sperma van de man in het laboratorium voorbereid wordt,waarna het rechtstreeks in de baarmoederholte wordt ingespoten. Dit heeft twee voordelen:de zaadcellen moeten niet meer door de slijmprop in de baarmoederhals en de zaadcellen in het voorbereide staal zijn reeds een selectie van de beste zaadcellen. De belangrijkste voorwaarde voor deze techniek is de doorgangelijkheid van de eileiders.Indien die gesloten zijn.kan het zaad onmogelijk tot bij de eicel te komen

 

 

Wat is MESA,TESA en TESE

Bij sommige mannen kan het soms moeilijk zijn om voldoende zaadcellen te krijgen voor de ICSI procedure uit een gewoon ejaculaat. Wanneer dit het geval is bestaat de mogelijkheid toch voldoende zaadcellen te halen uit de bijbal of de teelbal. Uit de bijbal heet MESA of uit de teelbal heet TESA kunnen immers onder lokale verdoving met een hele fijne naald dikwijls voldoende zaadcellen worden opgezogen om toch een ICSI-procedure te kunnen uitvoeren. In een heel klein aantal gevallen is een naaldaspiratie onvoldoende dan maken een klein sneetje in de teelbal wat TESE heet om een klein stukje weefsel te verwijderen. Uit dit onderzoek kan de embryoloog dan de zaadcellen eruit halen

 

Hormonen die gebruikt worden tijdens vruchtbaarheidbehandelen

(GnRH) Gonadotrofine Releasing Hormoon: In sommige gevallen wordt dit hormoonpreperaat voorafgaand aan een IVF behandeling voorgeschreven om de natuurlijke cyclus van de vrouw stil te leggen

 

Dat in 1983 in Belgie de eerste IVF baby is geboren

 

Dat in Groot-Brittanie sinds 2006 anonieme spermadonatie bij de wet verboden is

 

Britse zoekt eiceldonor via advertenties op bussen
Een 54-jarige Britse verlangt zo erg naar een kind dat ze advertenties voor eiceldonors op Londense bussen liet plaatsen. De investering van bijna 3.000 euro is haar laatste kans om een kind op de wereld te zetten, meent Linda Weeks. Zij en haar man Richard (48) proberen al veertien jaar een gezin te stichten. Ze gaven zo'n 15.000 euro uit aan behandelingen met kunstmatige bevruchting en moesten een miskraam verwerken. De vruchtbaarheidskliniek kan het koppel nog maar een jaar behandelen, vandaar hun drastische stap

 

Grootste spermabank dicht

LEIDEN (ANP) - De spermabank van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC), de grootste van Nederland, sluit zijn deuren. De kliniek moest worden verbouwd om aan de nieuwe eisen voor de opslag en verwerking van donorzaad te voldoen.

 

Het ziekenhuis is echter niet bereid om in de spermabank te investeren, zei gyneacoloog F. Helmerhorst vrijdag. Enkele honderden patiënten moeten nu op zoek naar een andere kliniek. Het LUMC zal wel zijn best doen om lopende behandelingen af te ronden, maar ,,op een gegeven moment houdt het op'', aldus Helmerhorst.

Het LUMC heeft geprobeerd de spermabank open te houden. Vorig jaar heeft bijvoorbeeld een verbouwing plaatsgevonden. Maar gaandeweg werd duidelijk dat het ,,erg veel energie en tijd'' zou kosten om de kliniek aan alle eisen te laten voldoen. Helmerhorst: ,,We moesten keuzes maken. We konden het niet meer bolwerken.''

Het donorprogramma is inmiddels gestopt. De spermabank had tussen de tachtig en negentig donoren. Helmerhorst weet nog niet wat er met het zaad gaat gebeuren als de kliniek eenmaal sluit.

 

De Baarmoeder

Wat is de functie van een baarmoeder? Een baarmoeder heeft de vorm van een peer. Aan de bovenkant komen twee eileiders in de baarmoeder uit. Dit zijn dunne buisjes die beginnen bij de eierstokken. Ze zijn plusminus 8 tot 10 cm lang. De eierstokken zijn +/- 3 tot 4 cm groot. Het onderste deel van de baarmoeder mondt uit in de schede en wordt baarmoedermond of baarmoederhals genoemd. Baarmoeder,eileiders en eileiders zitten vast met bindweefselbanden aan de bekken. De baarmoeder is noodzakelijk om te menstrueren en zwangerschappen te dragen

 

Eierstokken

De eierstokken maken hormonen.Deze hebben invloed op het baarmoederslijmvlies.Ze houden ook de schede stevig en ook soepel.En dragen ook nog bij aan het zin in vrijen.Ook komt elke maand bij de eisprong een eicel vrij die komt uit de eierstokken.De eileiders vervoeren de eicel.De zaadcellen komen in de schede en dan in de baarmoedermond door de eileiders naar de eierstok toe.Bij een eisprong dan ze een eicel bevruchten.Een bevruchte eicel wordt door de eileider vervoert naar de baarmoeder vervoerd

 

Bevroren Eicel

Dat in Canada in 2007 de eerste baby is geboren uit een bevroren eicel

 

Wat is een Miskraam

Een miskraam is het spontaan te vroeg geboren van je kindje tot en met de 16e week van de zwangerschap.Dit wordt een spontane abortus genoemd

 

Wat is een Hydrocele

Een hydrocele is een goedaardige zwelling in het scrotum(balzak),gevuld met vocht. Dit komt veel voor en behandeling is meestal niet nodig. Het vocht zit meestal in de zaadbal. De zaadballen worden omgeven door een met vocht gevuld vlies.In dit vlies kan de zaadbal zich bewegen. Soms neemt de hoeveelheid vocht rond de bal sterk toe. We spreken dan van een hydrocele. Dit kan gebeuren na een ongeluk of door een infectie. Maar het gebeurt ook zonder verklaarbare oorzaken. Het kan ook voorkomen dat een hydrocele als een reactie op een gezwel of ontsteking. Het is dan belangrijk dat de oorzaak van de hydrocele onderzocht wordt. Meestal is een lichamelijke onderzoekvoldoende. Af en toe is ook echografische onderzoek nodig. De hydrocele is vaak klein en voelt zacht aan en kunnen zij soms wel 15 cm in doorsnee groeien

 

Wat is een Spermatocele

Een spermatocele is een holte gevuld met zaadcellen en vocht. Dit is een goedaardige aandoening. Een spermatocele is vaak los van de zaadbal te voelen. Spermatocele's ontstaan vanuit de bijbal. Het zaadvocht dat in de zaadbal wordt gevorm gaat dan naar de bijbal. Daar vind de verdere rijping plaats. Vanuit de bijbal gaat het zaadvocht via de zaadleider naar de prostaat. De bijbal bestaat uit talrijke kleine verzamelbuisjes.soms ontstaat er een verwijding in zo,n buisje omdat het zaadtransport niet goed verloopt,dit kan gebeuren door een ongeluk of een infectie. Vaak blijft zo,n verwijding klein,maar soms wordt deze groter en dan ontstaat er een spermatocele.

 

Wat is de Prostaat

De prostaat (voorstandsklier) is een klier die vlak onder de blaas om de urinebuis heen ligt. Het bevat spier,klier,en bindweefsel.en het,en het is stevig door bindweefsel ingekapseld. De prostaat maakt deel uit van het mannelijke voortplanting orgaan. De miljarden kleine buisjes in het klierweefselproduceren namelijk het grootste deel van de zaaduitstorting. Het vocht dient namelijk als transport en voeding voor de zaadcellen.Samen met de teelballen,de bijballen en de zaadblaasjes behoort de prostaat tot het mannelijk geslachtsorganen. Bij de ejaculatie worden de zaadcellen via de zaadleider en de zaadblaasjes door de prostaat gepompt. Daar worden ze vermengd met prostaatvocht,en zo ontstaat er sperma. Als de man een orgasme krijgt,zijn de prostaat en de zaadbuisjes die samenstrekken,waardoor het sperma door de plasbuis naar buiten wordt geperst en tergelijkertijd knijpt de blaashals zich samen om er voor te zorgen dat het sperma niet in de blaas komt. Bij de geboorte is de heeft de prostaat de grote van een erwt. Tijdens de pubertijd gaat de prostaat groeien onder invloed van het mannelijke hormoon testosteron groeien. En als de prostaat volgroeid is dan heeft het de groote van een kastanje.

 

De hoeveelheid van de zaadcellen

De hoeveelheid van de zaadcellen is van grootbelang voor een kans op een zwangerschap. Als er minder zaadcellen in het sperma zitten,is de kans op een bevruchting van eicel kleiner. Normaal komen er bij een zaadlozing 100 tot 200 miljoen zaadcellen vrij. Per millimeter zijn dat zo,n 20 tot 50 miljoen zaadcellen. Als er minder dan 20 miljoen zaadcellen per milliliter zijn dan spreekt met van oligozoospermie(weinig zaadcellen) Ook is het mogelijk dat er in het sperma helemaalgeen zaadcellen te vinden is,men noemt dit azoospermie(geen zaadcellen aanwezig

 

De beweegelijkheid van de zaadcellen

De beweegelijkheid van de zaadcellen is heel belangrijk omdat de zaadcellen zich door het slijm van de baarmoedermond,door de baarmoeder,en de eileiders naar de eicel in het uiteinde van de eileiders te kunnen bewegen. Bij onvoldoende beweegelijkheid van de zaadcellen spreekt men van asthenozoosspermie(slecht bewegende zaadcellen)

 

De vorm van de zaadcellen

De vorm van de zaadcellen is belangrijk voor de kwaliteit. De zaadcellen met de beste vorm hebben een grotere kans om de eicel te bevruchten. Bij elke man komen zaadcellen met een afwijkende vorm voor.Als er erg veel zijn met een afwijkende vorm noemt met dat teratozoospermie(zaadcellen met afwijkende vorm) Bij een verminderde kwaliteit van het zaad gaat het vaak om een combinatie van deze drie factoren(oligo-astheno-teratozoo-spermie)OAT genoemd. Een man met weinig zaadcellen die ook minder beweeglijk zijn,maakt een kleinere kans op het tot stand brengen van een bevruchting dan iemand met weinig maar met goed beweegelijke zaadcellen. Bij de meeste mannen die geen goed zaad hebben,is een combinatie van een laag aantal,de geringe beweeglijkheid en veel afwijkende vormen van de zaadcellen.

 

Sperma bij goede kwaliteit

Volume 2.0 per ml of meer

Ph 7.2-8.0

Zaad concenstratie- 20.000.000 per ml of meer

Beweeglijkheid-50 procent of meer met voorwaartse beweging

Snel Bewegend- 25 procent of meer

Vitaliteit- 75 procent of meer levende zaadcellen

Witte Bloedcellen- Minder dan 1.000.000 per ml

 

DES-dochters hebben vaker vruchtbaarheids-zwangersproblemen

DES-dochters worden soms minder makkelijk zwanger dan andere vrouwen. Toch is zo dat 80% van de DES-dochters tenminste één kind krijgt. Als ze wel zwanger raken,hebben DES-dochters een hogere kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap,een spontane miskraam of een vroeggeboorte Bij sommige DES-dochters is de verklaring dat de baarmoedereen afwijkende vorm heeft(T-vormige baarmoeder) waardoor de innesteling moeilijker is. Bij andere dat de eileiders een afwijkende vorm hebben(pofmouwtjes) waardoor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan ontstaan. Niet altijd is er bij DES-dochters echter een duidelijke verklaring voor de vruchtbaarheidsproblemen

.Als een DES-dochter wel zwanger is geworden,is het raadzaam dat zij vroeg in de zwangerschap een echo laat maken. Dat kan al rond de 7e week. Dit heeft te maken met de grotere kans dan bij andere vrouwen om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te krijgen. Op een echo is te zien of het bevruchte eitje wel in de baarmoeder is ingenesteld en niet in de eileider

Bij een goede innesteling kan de verloskundige de zwangerschap verder begeleiden. Meestal verloopt de zwangerschap goed en kunt u poliklinische of thuis onder begeleiding van uw verloskundige bevallen. De verloskundige moet op de hoogte zijn van extra risico's voor zwangere DES-dochters .Bij problemen verwijst zij/hij door naar een gynaecoloog .Er kunnen echter situaties zijn waarbij vooraf al duidelijk is dat de zwangerschap meer risico loopt. Dat speelt met name bij DES-dochters die in een eerdere zwangerschap problemen hebben gehad en bij DES-dochters die een korte baarmoedermond hebben. Zij kunnen het beste onder controle van een gynaecoloog blijven. Het kan ook zijn dat een DES-dochter kiest voor begeleiding door een gynaecoloog omdat zij zich daar prettiger bij voelt.

DES werd gebruikt door zwangere vrouwen om miskramen te voorkomen. In Nederland werd DES voorgeschreven in de periode tussen 1947 en 1976. Later bleek DES problemen te kunnen geven bij de dochters uit die zwangerschappen,o.a vruchtbaarheidsproblemen. Als u in die periode geboren bent en u wilt weten of u een DES-dochter bent,kijk dan op. www.descentrum.nl

.Wij willen Descentrum hartelijk bedanken voor de info over DES

 

Endometriose

Emdometriose is een chtonische ziekte waarbij baarmoederslijmvlies(endometrium) dat normaal aan de binnenkant van de baarmoeder groeit,buiten de baarmoeder voorkomt. Hier veroorzaakt het tijdens de menstruatie kleine,inwendige bloedingen.

Veruit de meeste vrouwen met endometriose klagen over een zeer pijnelijke menstruatie,zware buik-en darmpijn of uitstralende pijnklachten naar been of rug. Maar ook een grote groep vrouwen hoort pas bij het ondergaan van vruchtbaarheidsonderzoeken dat ze endometriose hebben. Hoewel dit het meest voorkomende symptonen zijn,is er een enorme reeks aan symptonen die verband houden met endometriose. Een greep uit die symptonen:pijn tijdens en/of na gemeenschap,ovulatiepijn,hevige bloedingen en/stolsels,langdurige bloedingen,licht bloedverlies voor de menstruatie,pijnelijke stoelgang(diaree en of verstoppingen),pijnelijke darmen,pijn bij urineren,lusteloosheid,vermoeidheid,depressie en/ of prikkelbaarheid en vruchtbaarheidsproblemen. Niet vergeten zijn ook de pyschische klachten waarmee een endometriose patiënte te maken krijgt. Onduidelijkheid over haar toestand,onbekendheid over de ziekte in haar omgeving verlies van controle over haar dagelijkse leven.

Er bestaat geen relatie tussen de ernst van de symtonen en de mate waarin endometriose aanwezig is. Iemand kan ernstige endometriose hebben zonder veel pijn en andere symptonen.,omgekeerd komt het ook voor. Endometriose kan een behoorlijke impact hebben op iemands leven.

De oorzaak van de ziekte is nog onbekend.Er bestaan wel verschillende theorieën.De theorie van de retrograde menstruatie is de meest populaire.Tijdends de menstruatie vloeit menstruatiebloed via de eileiders terugvloeid naar de bekkenholte.Het menstruatievocht bevat levende fragmenten baarmoederslijmvlies.Sommige fragmenten hechten zich op organen en/of weefsels.Deze fragmenten,endometriosehaarden kunnen niet uit het lichaam ontsnappen en veroorzaken daardoor irritaties,die kunnen leiden tot onstekingsverschijnselen,littekenvorming en verklevingen.

We willen Endometriose Stichting hartelijk bedanken voor de info,voor meer info over Endometriose kijk dan op www.endometriose.nl

 

Wat is een echoscopie?

Echoscopie is een techniek waarmee men organen in het lichaam zichtbaar maakt. Een andere naam daarvoor is ultrageluidsonderzoek. Ultrageluid bestaat uit een hoogfrequente golven die een transducer uitzendt .De mens kan dit geluid niet horen. De inwendige organen kaatsen deze geluidsgolven terug en ze worden zichtbaar op een monitor. Er zijn twee soorten transducers. De ene maakt afbeeldingen via de buikwand. Dit wordt uitwendige echoscopie genoemt. De andere is een dun en langwerpig en brengt men via de vagina voor een inwendige of vaginale echo. Bij een gynaecologische echo maakt men een afbeelding van de eierstokken en de baarmoeder. Bij een echo in verband met vruchtbaarheidsonderzoek beoordeelt men de rijping van eicellen en wordt bekeken hoe dik het baarmoederslijmvlies is

 

Blijven liggen na kunstmatige inseminatie

Hebben we het niet allemaal gedaan? In de periode dat ik hoopte om op de natuurlijke manier succesvol geinsemineerd te worden bleef ik eerst gewoon even liggen. In een later stadium trok ik mijn benen op en bleef liggen en nog weer later zocht ik het dikste kussen en legde dat onder mijn billen. Mijn benen gingen in de lucht, het liefst zo hoog mogelijk en met ondersteuning de muur. Zo bleef ik zeker een half uur liggen. Het moet er idioot hebben uitgezien, maar ja, alles voor een kindje

Uiteindelijk voelde het ook niet meer dan logisch. Wanneer je meteen gaat staan loopt er altijd wat vocht terug vanuit de baarmoeder en dat is nou precies wat je niet wilt. Immers, alle productieve zaadcellen moeten binnen blijven om hun werk te doen.

Inge Custers, gyaecologe in opleiding en verbonden aan het Centrum voor Voortplantingsgeneeskunde van het AMC heeft onderzoek gedaan naar het effect van het blijven liggen na kunstmatige inseminatie (iui). Zij heeft 400 vrouwen gevraagt mee te werken aan dit onderzoek. Hiervan moesten 200 vrouwen na de kunstmatige inseminatie 15 minuten met opgetrokken benen op hun rug blijven liggen. De andere helft werd gevraagt direct weer te gaan staan. Wat blijkt? De vrouwen die bleven liggen hebben 50 procent meer kans om zwanger te worden dan de groep die meteen ging staan. Dit houdt in dat de kans op zwangerschap bij de liggers anderhalf keer zo groot is. Van de liggers bleek 27% zwanger terwijl de andere groep bleef steken op 18%

Mochten deze studieresultaten overeind blijven, dan heeft het zeker een effect op de lange termijn. Kijken we op de korte termijn,dan is de rustperiode tijdrovend en zal er een grotere druk liggen op de toch al druk bezette praktijkruimten en artsen. Echter op de lange termijn heeft het naast het positieve effect voor de paren die deze behandeling ondergaan ook een positief effect op diezelfde drukbezette praktijkruimten en artsen. Want hoe groter het succes bij de eerste iui-poging, hoe minder vaak paren hoeven terug te komen voor een vervolg. Kijken we nog een stap verder dan betekent het dat er ook minder stellen een beroep hoeven doen op ingrijpende en kostbare procedures als ivf.

Al met al lijkt dit een simpel maar doeltreffend onderzoek. Vraag blijft wat de oorzaak van dit verschil is. Navraag bij bij verschillende ziekenhuizen in het land schept niet echt duidelijkheid. Om dan toch even simpel en doeltreffend verder te denken kijk even net over de grens. In het Belgische Genks Instituut voor Fertiliteit Technologie laten ze vrouwen al 20 jaar minstens 15 minuten liggen na een kunstmatige inseminatie. Het centrum is er dan ook speciaal op gebouwd om vrouwen de kans te geven dat te doen. Daarentegen heeft volgens dit instituut het positieve effect niets te maken met zwaartekracht. Je moet eerder denken in de richting van een vermindering van het aantal contracties in de baarmoeder wanneer de vrouw even niet beweegt. Maar ook hieroover bestaat geen zekerheid. Hoe dan ook, er is een positief effect en daar houden we ons graag aan vast. En zoals al eerder geschreven, de uitkomsten voelen dan ook als heel logisch aan. Ook na een ivf-/icsi-behandeling is de procedure in een aantal ziekenhuizen dat je blijft liggen na terugplaatsing. Mijn toenmalige fertiliteitarts beschreef de baarmoeder als een dubbele boterham met een dikke laag pindakaas. Stop daar een korreltje hagelslag tussen en je weet zeker dat hij er met geen mogelijkheid tussenuit zal glippen. Kunnen we dan concluderen dat het positieve effect voorkomt uit een combinatie van enerzijds het psychologische effect en aan de andere kant de vermindering van contraties in de baarmoeder? Wie zal het zeggen. Wanneer van de 30.000 iui-behandelingen die jaarlijks worden uitgevoerd in Nederland meer vrouwen sneller en succesvol zwanger raken dan zijn die 15 minuten liggen het in elk opzicht meer dan de moeite waard.

bron Freya Magazine 2010-1 - februari 2010
www.freya.nl

Van Tovenaar naar IVF

Levende dode

In alle tijden en culturen werd kinderloosheid aangevoeld als een ramp. Kinderen zetten de naam en de traditie voort van de familie,stelden de nalatenschap veilig,vingen de ouders op wanneer deze bejaard of ziek werden en vereerden de voorvaders. Onvruchtbaarheid werd beschouwd als een mislukking van het huwelijk en het was meestal de vrouw die daardoor moest boeten en soms zelfs kon worden verstoten door haar echtgenoot of familie. In de Talmoed wordt de onvruchtbare of steriele vrouw daarom ook wel de  'de levende dode genoemd. De prehistorische mens zocht voor de kinderloosheid naar bovennatuurlijke verklaringen en wende zich tot de tovenaar-dokter(shaman) die door magische handelingen de' betovering' ongedaan moest maken. Het waren de Griekse artsen en wijsheren die als eersten naar rationele verklaringen gingen zoeken. Hippocrates (460-375 v Chr) die wel de vader van de geneeskunde wordt genoemd,kwam met de 'tweezadentheorie': de man en de vrouw produceren beiden zaad en door het samengaan daarvan wordt het kind in de baarmoeder verwekt. Daarna kwam Aristoteles van Stagira (322-384 v Chr) met de theorie dat alleen de man zaad produceert en dat de vrouw de omgeving schept (de baarmoeder) om het zaad te ontvangen en een kind te laten ontstaan. Het menstruatiebloed werd hierbij als het materiaal gezien dat voor de ontwikkeling en de groei van het kind in de baarmoeder zorgde. De baarmoeder werd aangeduid als een 'zaadvretend dier'. En als een vrouw niet zwanger werd? Dan moest er wel iets mis zijn met de baarmoeder of met de menstuatiecyclus. De baarmoeder kon te heet of te koud zijn,te vochtig of te droog en de menstruatie kon onregelmatig,te hevig of te weinig zijn. De behandelingen die men daarvoor bedacht waren niet onlogisch: een te hete baarmoeder werd afgekoeld door koude zitbaden en omgekeerd werd een te koude baarmoeder opgewarmd door warme baden en lichaamsbeweging. En werden massages toegepast en geneeskrachtige kruiden voorgeschreven. Vaginale spoelingen en tampons werden ook gebruikt. Een mooi voorbeeld van de gedachtengang van Grieks-Romeinse artsen is een fertiliteitsproef die in die tijd werd gedaan. Men ging ervan uit dat er een verbinding was tussen de baarmoeder en het hoofd. Wanneer er 's avonds een stof in de vagina werd aangebracht en de vrouw de volgende ochtend deze stof uitademde, dan was dit dit kanaal doorgankelijk en betekende dat dat de vrouw vruchtbaar was.

Amulet

We nemen een stap in de tijd en komen aan in de zestiende eeuw,de tijd van de Renaissance. Artsen in die tijd bestudeerde de oorspronkelijke Griekse manuscripten en dankzij de uitvinding van de boekdrukkunst konden deze boeken nu worden verspreid en door anderen worden gelezen. Diverse artsen en wetenschappers, onder wie ook Leonardo da Vinci, deden onderzoek naar de menselijke voortplanting. De Italiaan Falloppio (1523-1562) was de eerste die een juiste beschrijving maakte van de eileiders, waardoor zijn naam internationaal bekend werd (in het engels heten de eileiders de 'fallopian tubs'). Hij begreep echter niet waar deze eileiders toe dienden. Ook in deze tijd werden de oorzaken van steriliteit gezocht in de omstandigheden van de baarmoeder, maar ook het zaad van de man werd nu als mogelijke oorzaak genoemd: dit kon te vochtig,te vloeibaar,of te warm of te koud zijn. Opvallend is dat de artsen die in deze tijd over vruchtbaarheid schreven, vaak nog bovennatuurlijke oorzaken noemden en als behandeling bijvoorbeeld het dragen van een amulet aanraaden.

In de zeventiende eeuw kwam er verandering in de gedachten over de voortplanting.William Harvey (1578-1657), die eerder al de bloedsomloop van de mens had beschreven, verrichte jaren onderzoek bij kippen en damherten naar de voortplanting. Hij stelde dat de vrucht zich ontwikkelt door de 'geleidelijke opbouw en verzameling van de delen'(differentiatieleer). Het embryo ontstond volgens hem echter niet door de samensmelting van het zaad met het eitje ,maar doordat het zaad zijn aparte eigenschappen als het ware aan het eitje overdroeg. Ook ons eigen land was goed vertegenwoordigd in het onderzoek naar de menselijke voortplanting. In Delft ontdekte Reinier de Graaf namelijk in 1672 de functie van de eileiders. Een hele belangrijke ontdekking zoals zou blijken. Hij beschreef het groeien van de follikels en het eitje dat daaruit voortkomt en dat vervolgens naar de baarmoeder word geleid. Dat de bevruchting plaatsvond door de samensmelting van het eitje met het zaad van de man,kon hij echter nog niet precies aangeven.

In de 18e eeuw kwam men niet veel verder met het ontstaan van de vruchtbaarheidsproblemen. Artsen en wetenschappers waren tervergeefs op zoek naar nieuwe inzichten. In de 19e eeuw werd gynaecologie een aparte discipline binnen de geneeskunst en vanaf dat moment ging de kennis over de voortplantingsleer met grotere stappen vooruit. In 1876 vond men bijvoorbeeld één van de eerste oorzaken van onvruchtbaarheid bij de vrouw: de geslachtsziekte gonorroe bleek de eileiders te beschadigen. Ook werd ontdekt dat de verwekking van een vrucht daadwerkelijk door samensmelting van het mannelijke zaad en het vrouwelijke ei gebeurt. Pas veel later (in 1942) kwam men er achter dat dit proces plaatsvindt in de eileider en dat het embryo daarna de baarmoeder reist, waar het zich innestelt.

Reinigingsproces

Belangrijk in de hele kijk op de vrouwelijke vruchtbaarheid is altijd de betekenis geweest die men aan menstruatie gaf. Tot de 18e eeuw werd de maandelijkse bloeding beschouwd als een reiningsproces. Het zou tot het begin van de 20e eeuw duren voordat de menstruatie in verband werd gebracht met het veranderende baarmoederslijmvlies en pas daarna werd de hele cyclus van eisprong en menstruatie in kaart gebracht. De volgende stap was de zoektocht naar de hormonen die voor deze cyclus verantwoordelijk waren. Zeer veel verschillende wetenschappers bogen zich over dit vraagstuk en ontdekten ieder een ontbrekend stukje van de puzzel. Het vrouwelijke element werd zodoende steeds duidelijker.Maar hoe zat het met de mannelijke kant? Antonie van Leeuwenhoek had in de 17e eeuw ontdekt dat het zaad ('de zaaddiertjes') onbeweeglijk werden als je er een druppel water  bijvoegde, er kon dus wel degelijk iets met het sperma misgaan. In de 19e eeuw onerzochten artsen en biologen de invloed van temperatuur,zuurgraad en chemicalieén op het sperma. In 1850 werd bijvoorbeeld ontdekt dat het zaad bij een ongunstige zuurgraad (pH waarde ) in de vagina,een korte overlevingsduur had. En ducht men aanvangelijk dat alleen de beweeglijkheid can de zaadcellen belangrijk was, in 1951 werd aangetoond dat ook de concentratie van de zaadcellen invloed had op de vruchtbaarheid.

Als behandeling bij vrouwen met vruchtbaarheidsproblemen werden in de 18e en 19e eeuw vaak operaties op de eileiders en baarmoeder uitgevoerd, die met de latere medische kennis vaak overbodig of zelfs schadelijk bleken te zijn. En als bleek dat het zaad van de man niet goed was, ging men over tot kunstmatige inseminatie. Deze techniek werd aan het eind van de 18e eeuw voor het eerst toegepast. Het was toen nog geen erg succesvolle behandeling omdat men het tijdstip van de eisprong nog niet wist.KID (kunstmatige inseminatie met donorzaad) werd ook gebruikt, maar hierover is weinig gepubliceerd. Maatschappelijk gezien werd deze techniek beschouwd als een vorm van overspel en daardoor gebeurde alles in het geheim en werden er geen resultaten bekend gemaakt. Wel wordt algemeen aangenomen dat kid, zeker tot de uitvinding van de ivf, één van de meest gebruikte technieken was om een vruchtbaarheidsprobleem te verhelpen.

Na 1850 werden steeds meer onderzoeksmethoden ontdekt: het bacteriologisch onderzoek en de postcoitale test in de laaste helft van de 19e eeuw. De hysteroscopie, de laparoscopie en de echoscopie in de 20e eeuw. Vooral deze laaste ontdekking zou van onschatbare waarde blijken voor de latere in-vitrofertilisatie.

Het ontrafelen van de vrouwelijke anatomie en het functioneren van het mannelijk zaad had vele eeuwen in beslag genomen.Stukje bij beetje werd kennis vergaard over de voortplanting.En toen leek het wel of het allemaal had geleid tot de meest baanbrekende ontdekking op dit gebied: de in- vitrofertilisatie, ofwel ivf. Al in 1890 waren twee wetenschappers erin geslaagd eitjes van cavia,s en konijnen buiten hun lichaam te bevruchten en bij een draagmoeder in te brengen. In 1944 lukte dit voor het eerst bij een mens. Maar pas in de jaren zeventig van de 20e eeuw was deze techniek rijp voor een werkelijke behandeling. Met het inmiddels bekende resultaat: in 1978 werd de eerste ivf-baby geboren en waren Patrick Steptoe en Robert Edwards de vaders van de ivf geworden. In de afgelopen jaren is deze behandeling verfijnd en uitgebreid. We kennen nu ook icsi, mesa/pesa en cryo,s. Vele stellen over de hele wereld zien door ivf hun diepste wens in vervulling gaan en zoals we zagen wijkt deze niet veel af van de wens van stellen door de eeuwen heen.het krijgen van een kind.

 Tekst Hanneke Nusselder

Bron Freya Magazine oktober 2010

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

.

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

..